

Ир кешегә етмеш төрлө һөнәр ҙә аҙ, тигәндәй, уның ҡулынан килмәгән эше юҡ. Әле ул Мәләүез Химия заводында тырышып эшләй. Беҙ ауылда күпләп мал тотабыҙ. Атайым мал ҡарарға ла өлгөрә. Баҡсала емеш-еләк үҫтерешергә лә ваҡыт таба. Өйҙә әсәйемә лә ярҙам итә. Тағы ла ул – балта оҫтаһы ла. Үҙебеҙгә өй һалды, мунса, һарай һәм бөтә ихаталағы кәрәк-яраҡтар уның ҡулы менән эшләнгән. Мине лә эргәһендә алып йөрөп эшкә, трактор, машина йөрөтөргә лә өйрәтә.
Атайым өйҙә хужа булғас, беҙ уның кәңәштәрен гел тыңлап ҡына торабыҙ. Мин атайымды бик яратам һәм бик ныҡ ғорурланам.
Ислам Бикбулатов, V “Б” синыфы уҡыусыһы.
Күмертау ҡалаһы, 3-сө республика башҡорт интернат-гимназияһы.