

Тағы өҫтәп, үҙем эшләп йөрөгән мәктәп уҡыусылары уҡыһын тип, Рауил мәктәбе өсөн дә "Йәншишмә" гәзитенә яҙылдым.
Хәҙерге атай-әсәйҙәр ниңәлер гәзиткә яҙыла һалып бармай, рухи аҙыҡ тураһында уйланмайҙар кеүек, минеңсә. Элек уҡытҡан балаларымдың атай-әсәйҙәре күҙгә генә ҡарап, гәзит-журнал уҡыһындар ғына, тип торалар ине. Ҡыҙғанысҡа ҡаршы, бөгөнгө атай-әсәйҙәр, хатта ауыл ерендә йәшәгәндәре лә, өйҙә үҙенең балаһы менән урыҫса аралаша. Бала мәктәпкә килеп, башҡортса диктант яҙа алмайым, тип илап ултырған осраҡтар ҙа бар. Ҡайһы бер әсәйҙәрҙән: "Ни өсөн өйөгөҙҙә балағыҙ менән үҙ телебеҙҙә күберәк һөйләшмәйһегеҙ?" – тип аптырап һорайым. Улар:"Урыҫса һөйләшһә, мәктәптә һәйбәт уҡый", – ти. Ә үҙем аптырап, урыҫ теле уҡытыусыһынан: "Бар балалар ҙа урыҫ теленән диктантты яҡшы яҙамы?" – тип һорайым. Уҡытыусы:"Юҡ", – тип яуаплай.
Ә бит башҡортса һөйләшкәндәр – урыҫ, башҡорт телдәренән дә, яҙма һәм һөйләү телмәренән дә тик яҡшы билдәһенә генә уҡый. Бында уйланырға урын бар, минеңсә. Әлбиттә, былар минең шәхсән фекерем, – ти ул.
Хөрмәтле атай – әсәйҙәр, уҡытыусы Гүзәл Ғиззәт ҡыҙының фекеренә лә иғтибар итһәгеҙ ине. Әлбиттә, һәр кем үҙенсә уйлай, үҙенсә хәл итә, әммә рухи аҙыҡ хаҡында ла онотмаһаҡ ине, тип әйтәһе килә.