

Атайсалым керҙе төшөмә.
Баласағым, ҡулъяулығын болғап,
Саҡырғандай булды үҙенә.
Тубырсыҡтар һибеп, ҡарағайҙар
Әйҙәнеләр мине янына.
Көслө ботаҡтары сайҡалдылар
Талғын ғына елдең шауына.
Ағас төбө, үлән төпкөлөнә,
Йәшенделәр төрлө бәшмәктәр.
"Бары һине генә көтәбеҙ",– тип
Мине саҡыралар кеүектәр.
Хуш еҫтәрен бөркөп еләктәрем,
Ҡайтыуымды, ахыры, көтәләр.
Һутлы булып өлгөрәләр инде.
Шуға төштәремә керәләр.
Аҡлан ситтәрендә ал сәскәләр
Матур күлдәктәрен кейгәндәр.
Бал ҡорттары, күбәләктәр менән
Мине ҡаршыларға килгәндәр…
Төндә төштәр күреп, көндөҙҙәрен
Һағыш диңгеҙендә йөҙәмен.
Атайсалым, минең тыуған ерем,
Өҙөлөп һағынғанмын, күрәһең…
Рәхимә ҒӘЙЕТБАЕВА.
Баймаҡ районы.