

Уҡый белмәһәм дә доға ҡылам,
Рәхмәтемде әйтеп Хоҙайға.
Көслө итеп тыуҙырғаны өсөн
Ошо сихри,фани донъяға.
Бисмилламды әйтеп юлға сығам,
Ел-дауылдарына ҡарамай.
Өмөт итеүсегә булышамы,
Кем булыуына һис ҡарамай.
Иламайым,ауырлыҡтар килһә,
Эстән саҡырһам да, тыштан тын.
Беләм, сөнки сабыр булыу кәрәк,
Сабырлыҡтың төбө-һары алтын.
Уҡый белмәһәм лә доға ҡылам,
Шөкөрөнә ҡылып тормошҡа.
Рәхмәтлемен иҫән булыуыма,
Хоҙай биргән ошо яҙмышҡа.
Зәлиә НУРИӘХМӘТОВА.
Фото: pinimg.com