Осрашыу

Ул үҙенең ботинкаларын ялтыратыуын һорай. Шул ваҡытта хәле бөтөп йүгереп бер ҡыҙ килә һәм егеттән сиратһыҙ үткәреүен үтенә. Баҡһаң, уның туфлийының үксәһе ҡубып төшкән, ә үҙе осрашыуға һуңға ҡала икән. Егет:
– Мин дә ашығам, – ти.
Ҡыҙыҡай:
– Миһырбанлыраҡ булыр инегеҙ әҙерәк, – тип ныҡышып ҡарай, инәлеп һорай:
– Зинһар өсөн, үтенесемде кире ҡаҡмағыҙ инде, бәлки, шул бер нисә минут эсендә минең бәхетем хәл ителәлер, – ти.
Ә егет:
– Һеҙҙе кемдер көтә тип, ни эшләп мин юл бирергә тейеш әле, – тип һаман бирешергә теләмәй, хатта: – Әгәр миңә оҡшаһағыҙ инде, икенсе мәсьәлә… – тип тә ысҡындыра.
Шул ваҡытта ҡыҙ итексенән:
– Салауат Юлаев һәйкәленә йәйәү барып етер өсөн нисә минут китә? Бер минуттан мин унда булырға тейешмен, – тип һорай.
Егет кеше шул саҡ ағарып китә һәм тотлоға-тотлоға:
– Һеҙ Лилиәме? – тип уға ҡарай.
– Нисек? Был һеҙме? Хушығыҙ һәм миңә бүтән шылтыратмағыҙ! – тип ҡыҙ йүгереп китә.
– Өс ай буйына телефондан ғына аралаштыҡ. Ул миңә шул тиклем оҡшай ине. Саҡ осрашыуға күндергәйнем үҙен… – ти егет итексегә.
Бәхетегеҙҙе юғалтҡығыҙ килмәһә, таныш­тарға ғына түгел, ә бөтә кешеләргә ҡарата ла иғтибарлы һәм ихтирамлы булығыҙ.