Мине сабый итеп ҡосаҡла, әсәй...

Мине сабый итеп ҡосаҡла, әсәй,
Үҙемде ышыҡта бер тояйым.
Бөтөн аһ-зарымды, ҡайғыларымды
Онотоп, күкрәгеңдә ятайым.

Сәстәремдән һыйпап, һыпырып ал
Ауыр уйҙарҙы, тормош юҡ-барын.
Балам тыныс йоҡлап китһен, тиеп,
Йырласы шым ғына бишек йырын.

Ҡояштай мәрхәмәтле йылыңдан
Иреп китһен йөрәктәге боҙҙар.
Тағын бер ҡатлы булып бағайым:
Ҡалай матур икән был донъялар.

***

Бейек-бейектә зәңгәр һауала
Сыр-сыу килеп оса ҡарлуғастар.
Был тауыштан күңел күтәрелә,
Йәнгә лә тейә тик ҡайһы саҡта.

Ҡоштарҙың артынан күҙ эйәрмәй,
Ҡайҙан уларҙа шундай етеҙлек?
Гүйә, йөрөй осоп хыялдарым –
Төшмәҫ ҡулға береһе бер килеп.

Килә лә бергә-бергә уйнағым!
Бына ҡайҙа ул ысын азатлыҡ!
Бер осһаммы, ҡыуып етмәҫтәр:
Һынмаҫ өсөн бирелгән ҡанатым!

Фото: vk.com