

Бала сағым… Йәшел үлән,
Әйтерһең, йомшаҡ келәм,
Шул келәмдән яланаяҡ
Мин әллә ҡайҙа еләм!
Күктә ҡояш. Бәп-бәләкәс
Болотҡай һибә ямғыр,
Бер шишмәнән икенсегә
Көйәнтә элгән йәйғор...
Эй йүгерәм һыу сәсрәтеп
“Сепейле” тәпәй менән,
Ә һауа?! Ҡаймаҡ шикелле –
Ашарлыҡ әпәй менән!
Ҡойроғон өҫкә күтәреп
Янымдан саба ҡолон,
Мин көләм, ҡолоном кешнәй –
Гөр килеп тора болон!
Тышаулы бейә борсолоп
Тауыш бирә, саҡыра.
Мине лә көтә әсәйем,
Хәҙер, ҡолон, саҡ ҡына!
…Сабып үтте бала сағым,
Әкиәт донъя һымаҡ:
Үләндәр ҙә бейек ине,
Йәйғор ҙа сағыуыраҡ.
Ямғырҙар ҙа йылы ине,
Борсаҡтай ине ысыҡ…
Алыҫыраҡ киткән һайын
Һағындыра бала саҡ.
Фирүзә АБДУЛЛИНА.