

Көҙгө иртә. Муйыл тәҙрә сиртә,
Япраҡтарын ҡурған сал ҡырау.
Йәш баландың һуттан һытылыуы
Әллә өлгөрөү, әллә ҡанһырау.
Уның суғым, тығыҙ тәлгәштәрен
Ҡоштар суҡып, йолҡоп кинәнә.
«Ҡотҡарығыҙ, емеш ауыр», – тиеп
Күҙгә ҡарап балан инәлә.
Күнәк-күнәк емеш тиреп алғас,
Балан йәйрәй, рәхәт кирелеп,
Әле генә яурын эйек ине,
Киткәнендәй кемдер гер элеп.
Баланы ла хатта бала кеүек,
Мохтаж һинең ихлас ярҙамға.
... Хоҙайыма шундай рәхмәтлемен
Миңә изге яҙмыш яҙғанға.
Фото: azbyka.ru