Балама юл доғаһы

Йәштәрҽмдҽ йотоп йөрәктә.
Улым-бәғрҽм, иҫән-имҽн йөрө,
Мин булырмын изгҽ тҽләктә.

Юл доғаһын уҡыйым, эстән гҽнә,
Үҙҽм гҽнә бҽлгән һүҙҙәрҙән.
Тҽләктәрҙҽ, Раббым, уҡы зинһар.
Уйҙарымдан, күңҽл-күҙҙәрҙән...

Ғүмҽрҙәр бир, ғүмҽр бик ҡәҙҽрлҽ,
Һаулыҡты ла бир ғәзиз улыма.
Еңҽллҽктәр бир кәртә-ҡаршылыҡты
Еңҽр өсөн тормош юлында.

Һаҡла бҽр үк, насар бәндәләрҙән,
Хәүҽфтәрҙән-һиңә тапшырам.
Йөрәгҽмдән минҽң урғылып сыҡҡан
Ишҽтҽлһҽн инҽ был доғам.

"Иҫән-һау ғына бул, һин, иҫән кҽшҽ!”
Һағынып ҡайта ул, ғүмҽрҙәрҽң гҽнә бөтмәһҽн,
Көндә тҽләк тҽләп, доға уҡып,
Миндә улым, һинҽ һағынып көтәмҽн.

Һаҡлап ҡына йөрөтһөн һинҽ фәрҽштәләр,
Мин булырмын һәр саҡ доға ла.
Һау-сәләмәт, яҙын ҡоштар һымаҡ,
Ҡайт һин, балам, тыуған ояңа!

Г. Шәрипова.

Фото: vk.com