Яугирға хат

Мин белмәйем
Дәрәжәңде, исем-атыңды.
Тик ышанам һинең алырыңа
Минең яҙған ошо хатымды.

Нисә йәштә, ҡайһы яҡтанһыңдыр –
Һин барыбер беҙгә Батырһың.
Ғәҙеллекте, дөрөҫлөктө яҡлап,
Еңеү яулап, Илгә ҡайтырһың.

Беләм: һиңә әле еңел түгел,
Ауырлыҡтары ла етерлек.
Мин теләйем һиңә көс һәм ҡөҙрәт
Һынауҙарҙы тоғро үтерлек.

Ә беҙ бында, һеҙ булғанға унда,
Өйҙә тыныс йәшәп ятабыҙ.
Һәр иртәлә мәктәп юлдарынан,
Белем алып уҡып ҡайтабыҙ.

Һалдат иңдәренә төшкән бурыс
Нисек кенә ауыр булмаһын,
Аҙаҡҡаса алыш, түҙ, ҡыйыу бул,
Тик ғүмерең дошман ҡыймаһын.

Илде һаҡлау – оло яуаплылыҡ,
Һин Ватанға хеҙмәт итәһең.
Яҡындарың менән осрашырға
Мәл етеүен һағынып көтәһең.

Нисек һиңә булышайым икән?
Ярҙам ҡулын нисек һуҙырға?
Мин теләйем ошо хатым менән
Яу ҡырында терәк булырға.

Тыуған яҡты иҫкә төшөрөп торһон
Кескәй генә ошо сәләмем.
Беҙ көтәбеҙ һеҙҙән
Тиҙҙән, тиҙҙән,
Еңеү килде, тигән хәбәрен.

Зөһрә ҠОТЛОГИЛДИНА.

Фото: images