ЯЗиә әкиәте

Мин һеҙгә "Йәншишмә" гәзитенең тыуыуы, уның шишмә кеүек саф һүҙ таратыуы тураһында әкиәт тәҡдим итәм.


Борон-борон заманда, тау итәгендә, урман-ҡырҙар араһында бер шишмә аҡҡан, ти. Уның һыуы саф, тәме татлы, һәр тамсыһы — йән биргән моң булған, ти. Ҡоштар ҙа, кешеләр ҙә, хатта елдәр ҙә ошо шишмәгә килеп, йән асҡандар, ти.
Шишмә эргәһендә бер аҡһаҡал йәшәгән. Ул көн һайын шишмә буйына килеп, күк йөҙөнә ҡарап, ергә ҡолаҡ һалып, хәбәрҙәр тыңлаған, ти. Күргәндәрен, ишеткәндәрен шишмә һыуына ышанып һөйләгән, ти. Шишмә был һүҙҙәрҙе йотҡан, әммә үҙендә һаҡламаған — ул һүҙҙәрҙе япраҡтарға, таштарға, елгә, ҡоштарға таратҡан, ти. Шулай итеп, аҡһаҡал һүҙе шишмә аша бөтә тирә-яҡҡа таралған, ти.

Был хәл оҙаҡҡа барған. Бер көн аҡһаҡал: «Эй, шишмәм, һин минең һүҙҙәремде ҡанатландырып, йыраҡтарға алып бараһың. Әммә кешеләр һүҙҙе онота, хәбәрҙәр һүнә. Беҙгә һүҙҙе ҡағыҙға теркәп, йылдарға һаҡларға кәрәк», — тигән, ти.

Шул көндән аҡһаҡал ҡағыҙға һүҙҙәр яҙа башлаған, ти. Яҙғандарын шишмәгә бағышлап, уның исемен йөрөткән, ти. Кешеләр был яҙмаларҙы уҡыған, бер-береһенә тапшырған, йәшәйештә файҙаланған, ти. Яҙмалар күбәйгән, улар араһында әкиәттәр, мәҡәлдәр, тарихи хәбәрҙәр, яңылыҡтар йөрөй башлаған, ти.

Шишмә был эштән ҡыуанған, сөнки уның һыуы кеүек, хәҙер һүҙҙәре лә кешеләргә йән биргән, ти. Ошонан һуң кешеләр был баҫманы “Йәншишмә” тип атаған, ти. Ул һаман да аҡмаҡта, ти. Ҡайҙа ул шишмә, тип һораһағыҙ, ул һәр кемдең йөрәгендә, ә “Йәншишмә” гәзитен асҡан һайын, шул саф һүҙҙең тамсыһын татығандай булаһығыҙ, ти.

Әкиәт шунда бөткән, ә шишмә әле лә аға, ти.

Фото ла яһалма зиһен ярҙамында эшләнде.