

Быйылғы каникулым да файҙалы, күңелле, мауыҡтырғыс үтте, тип әйтә алам. Еҙем йылғаһында, Ырымбур өлкәһендәге Тоҙло Илеккә бер нисә көнгә барып тоҙло күлдәрҙә һыу индек. Велосипедта көн дә йөрөнөм.
Ә бер көндө ике тәгәрмәсле тимер атымды дүрт тәгәрмәслеһенә алмаштырҙым. Атайым “Уралец” тигән бәләкәй тракторҙа йөрөргә өйрәтте. Тауышы көслө, ултырған ваҡытта һелкеткән был техникала йөрөүе ҡыҙыҡ та, ауыр ҙа. Олатай-өләсәйемдең ишек алдында ғына бер нисә тапҡыр әйләнгәнсе йөрәк дөпөлдәй, ҡулдар ҡалтырай. Әммә үҙеңде күктең етенсе ҡатында итеп тояһың.
“Руль артына ултырғас, һин үҙеңә генә түгел, ә йәйәүлеләр, башҡа техника менән йөрөүселәр өсөн дә яуаплыһың. Һиҙгерлекте бер секундҡа ла юғалтмау – иң мөһиме. Йәнә уны тойорға, тауышына һәр ваҡыт иғтибар итергә кәрәк. Ҙурайғас, тимер атта йөрөр өсөн хәҙерҙән юл ҡағиҙәләрен өйрәнә башларһың”, – ти атайым.
Алтынай УРМАНШИНА,
йәш хәбәрсе.
Өфө ҡалаһы,
Фатима Мостафина исемендәге башҡорт гимназияһы.