Йышыраҡ кил, апай, йышыраҡ кил

Килеп еткән миңә йыраҡтан.
Туғанымдың йөҙөн күреү бәхет,
Һөйөнөсөм ашты йөрәктән.

Тәмле итеп сәйҙәр эсеп алдыҡ,
Иҫкә алдыҡ үткән көндәрҙе,
Атай-әсәй тере ваҡыттарҙы,
Бергәләп уйнаған мәлдәрҙе.

Күршеләр ҙә иҫкә алындылар,
Туған-тыумаса ла барланды,
Йәшлегебеҙ, киске уйын мәле,
Егеттәр ҙә ситтә ҡалманы.

Сәскәләр ҙә, баҡса гөлдәре лә,
Болондарҙа йыйған еләктәр,
Барыһы ла иҫкә төштө бөгөн:
Әсәй теккән матур күлдәктәр.

Атай яһап биргән салғылар ҙа,
Көйәнтә лә иҫкә алынды,
Гөрләүектә кәмә ағыҙғанда
Күпме бутый батып ҡалынды...

Илаштыҡ та, көлөшөп тә алдыҡ,
Хәтирәнең булды төрлөһө —
Йөрәктәрҙә мәңге һаҡланырлыҡ,
Ҡәҙерле бит уның һәр бер(е)һе.

Йышыраҡ кил, апай, йышыраҡ кил,
Һөйләшәһе һүҙҙәр күп әле,
Иҫән саҡтың ҡәҙерен беләйек,
Һуҡмаҡты һыуытмайыҡ, йәме.

Зөлфиә ХӘЙРУЛЛИНА.

Сығанаҡ һәм фото: Ғүмерем бер генә, ҡәҙерен бел генә!